KNOFLOOK

Knoflook is een knolgewas, behorende tot de Allium-familie (net zoals zijn neven en nichten: (lente-)ui, prei, bieslook en sjalot. Deze familie is rijk aan thiosulfaten (organosulfiden) –voedingsstoffen op basis van zwavel – die in ons lichaam allerlei gunstige functies hebben, zoals het tegengaan van kanker en de vermindering van het gevaar op bloedpropjes die de bloedvaten verstoppen.

Knoflook is vooral gekend vanwege zijn antibacteriële werking door de stof allicine (zelfde werking als penicilline). Rauwe knoflook bevat de stoffen die nodig zijn om allicine (het actieve element) aan te maken, maar niet allicine zelf. Allicine ontstaat als twee stoffen in de knoflook met elkaar in contact komen. De eerste is het eiwitfragment alliine, de tweede het hittegevoelige enzym alliinase. Deze twee stoffen zijn in een hele teen knoflook van elkaar geïsoleerd, maar komen met elkaar in contact wanneer je de knoflook snijdt, perst of kauwt. Het is belangrijk dat je na dit proces de knoflook niet meteen bakt maar eerst tien minuten laat rusten, uit de buurt van het vuur. In die tijd ontstaat de maximale hoeveelheid alliine zodat het enzym niet meer nodig is. Als je hem vervolgens verhit, blijven de smaak en medicinale werking volledig bewaard.

☞ sommige mensen krijgen spontaan gastro-oesofageale reflux bij het eten van knoflook of uien. Allicine ligt hier aan de basis van het ontstaan. Deze stof onderdrukt namelijk het sluiten van de oesofagale sfincter.

-> Check hier een recept met knoflook: http://dietology.be/2015/03/03/quinoaburgers/